ურბანული დრამატურგია

ეს ნამუშევარი მეგაპოლისის შინაგან, უხილავ რიტმსა და მის დაძაბულ ანატომიაზე მოგვითხრობს. ტილოზე გაცოცხლებული სცენა არ არის კონკრეტული გეოგრაფიული წერტილი, ეს არის თანამედროვე ყოფიერების განზოგადებული მოდელი, სადაც ქალაქი ცოცხალ, მუდმივად ტრანსფორმირებად ორგანიზმად გვევლინება. „ურბანული დრამატურგია“ არის ამბავი მუდმივ მშენებლობაზე, წესრიგისა და ქაოსის მარადიულ ბრძოლაზე და იმ ფარულ დრამაზე, რომელიც ყოველდღიურად თამაშდება ასფალტისა და რკინაბეტონის ლაბირინთებში.