პატარა თავგადასავალი

მატრიცა გუგუნებს — ზრუნვის ქსელია, მითრევს გარეთ, მაშიშვლებს — სული შიშველია. იმდენი ფიქრი, იმდენი ტყუილი, ჩრდილოვან ცაზე სიმართლეს დავდევ დაღლილი. სიჩუმეს ვწამლავ, ტკივილით ვსუნთქავ, საკუთარ გონებაში ჩემს სახელს ვკარგავ. ვერ შეეხები იმას, რასაც დრო შთანთქავს — სხეულს, ექოს და საათებს, ნელ-ნელა რომ ქრება.