„დროის ფენები“

გოჩა ტაბატაძის ეს ნამუშევარი აბსტრაქტული ექსპრესიონიზმის მძლავრი ნიმუშია, სადაც მკაცრი გეომეტრიული სტრუქტურა თავისუფალ, ემოციურ ქაოსს უპირისპირდება. ხაზების კრემისფერ ბადეს არღვევს ცენტრალური, დინამიკური ფერადოვანი აფეთქება. ავტორი იყენებს სქელი მონასმების (იმპასტოს) ტექნიკას, რაც ტილოს მდიდარ ტექსტურას სძენს. ღრმა ლურჯი და ნაზი ვარდისფერი ტონების კონტრასტს მკვეთრი შავი და წითელი აქცენტები აბალანსებს, რაც ურბანულ რიტმსა და შინაგან ლაბირინთებს გამოხატავს.